ლიბერთი ბანკი, ანუ მე – ფინანსისტი

ორიოდე კვირის წინ Financial Markets and Institutions-ში გავაკეთე პრეზენტაცია Mortgage Market in Georgia. ადვილი ნამდვილად არ იყო. საქართველოს რომ ეხებოდეს, ფინანსების და საერთოდ ბიზნესის სფეროზე რამე ინფორმაციის მოძიება საკმაოდ ძნელია. არ არის ეს ყველაფერი განვითარებული საქართველოში! საბოლოო ჯამში ლექტორმა ღვაწლი დამიფასა და 30-დან 30 ავიღე პრეზენტაციაში.

პრეზენტაციის მზადების პროცესში გამიჩნდა ერთი მოსაზრება.

ლიბერთი ბანკი კი არა, ადრე სახალხო ბანკი რომ იყო და 5 ბინას რომ ათამაშებდა მეანაბრეებს შორის, იმედია, გახსოვთ. ანაბრების აქცია “პოზიტივი” ერქვა ამ გათამაშებას. სულ მაინტერესებდა, რატომ ათამაშებდა ბინებს. მას ანაბრების გარდა რაღაც სარგებელი ხომ უნდა ჰქონდეს?! და ის მოსაზრება, რომელიც გამიჩნდა, მდგომარეობდა იმაში, რომ მართლაც ჰქონდა სარგებელი.

რა არის ბინა? ბინა არის უძრავი ქონება. უძრავი ქონება კი არალიკვიდურია, ანუ ძნელად გარდაიქმნება ფულად სახსრებში. ეტყობა, ბანკს გადაუხდელი იპოთეკური სესხებიდან შერჩა ბინები. შესაბამისად, ეს ბინები Balance Sheet-ში უზის. არავის სურს, ბალანსში ჰქონდეს ასეთი არალიკვიდური აქტივები. საჭიროების შემთხვევაში სწრაფად ვერ მოახერხებენ მათ ფულად სახსრებში გადაყვანას. ბანკს კი სურს რამენაირად მოიშოროს ისინი და ხედავს პრობლემის გადაჭრის რამდენიმე გზას.

  1. პირველი, რაც თავში მოგივა, არის ბინების გაყიდვა, სანამ დრო ჯერ კიდევ მაქვს. მაგრამ მე გეტყვით, რომ ეს ცუდი გადაწყვეტილებაა. ბანკისათვის სარგებელს არ მოიტანს. რატომ? ბანკი ბინების გაყიდვას რომ დაიწყებს, ბაზარზე მიწოდება გაიზრდება და ფასები უძრავ ქონებაზე დაეცემა. ეს კი ბანკს არ არწყობს. გრძელვადიან პერიოდში ის [ბანკი] ნაკლებ სესხს გასცემს და შესაბამისად ნაკლები შემოსავალი ინტერესიდან (Interest revenue) ექნება.
  2. ბანკი იფიქრებს: მოდი გავათამაშებ ამ ბინებს! ამით თავიდან მოვიცილებ არალიკვიდურ უძრავ ქონებას ბალანსიდან ისე, რომ ფასი არ დავარდება, და თან მეანაბრეებსაც მოვიზიდავ.

სახალხო ბანკმა სცადა ორი კურდღლის ერთად დაჭერა. შეიძლება ითქვას უფრო მეტის: არალიკვიდური აქტივის მოცილება,ფასის შენარჩუნება, მეანაბრეების მოზიდვა, პიარი (უფრო კი, ვიდრე არა). გამოვიდა ოთხი კურდღელი. შეგიძლიათ, თუ გაიხსენებთ რამეს, კურდღლები მიამატოთ.

რაც მთავარია სახალხო ბანკმა სცადა, დაეჭირა ამდენი კურდღელი. რამდენად გამოუვიდა, ეს უკვე სხვა თემაა, და ეს პოსტი ამას არ შეეხება.

Advertisements

ფიქრები…

ქართულის ლექცია… ანუ უკვე პირველ კურსზე ვარ!!! მიხარია და ვამაყობ!!! მაგრამ საქმე იმაშია, რომ ქართულში მაღალი ქულებით არ ვიყავი გამორჩეული… ლექტორმა მოგვცა ლექციაზევე დასაწერი თემა: ფიქრები… შემეშინდა… სკოლა ხომ აღარაა… ცოტა უნდა დავსერიოზულდე. თუმცა გადავწყვიტე ექსპერიმენტი ჩამეტარებინა და დავწერე ჩემს სტილში… მაინც ცოტას ვნერვიულობდი. სამაგიეროდ ამ ექსპერიმენტმა თავისი ნაყოფი გამოიღო და ათი ქულიდან ათივე ავიღე!!! ჩემს ბედნიერებას, მგონი, საზღვარი არ ჰქონდა… უფრო თავდაჯერებული გავხდი… მთლად ხელიდან წასული არ ვყოფილვარ!!!

აი რა დავწერე:

ფიქრები…

ვინ იცის რაა ფიქრები?..

თავისით მოდიან და თავისით მიდიან…

ფიქრები ადამიანის ნაწილია, თვით ადამიანიც… ფიქრები სულიერებაცაა, ასევე ხორციელების განსახიერებაც… ფიქრებს ვერ უბრძანებ… შორეულ წარსულში გადაგაგდებენ, რომც არ გინდოდეს, მომავალშიც გადაგაფრენენ…

ფიქრები ცხოვრების საუკეთესო მომენტებს მოგაგონებენ, როგორ იჯექი საყვარელ ადამიანთან ერთად ზღვის პირას მთვარიან ღამეს, როგორ გაკოცა იმან და შენ შეკრთი… ფიქრები ასევე გაგყვებიან დროის ყველაზე მტკივნეულ ადგილას, როცა საყვარელ ადამიანს დაშორდი, როცა ეს დაშორება შენი ბრალი იყო…

ფიქრები თანაგრძნობაცაა… ფიქრები სხვა ადამიანის ადგილას დაგაყენებენ. მისი სატკივარი შენი სატკივარი გახდება, მისი სიხარული – შენი…

სამწუხაროდ, ფიქრებმა სასტიკი თამაში იციან შენთან. მეგობარმა რამე ცუდი ჩაიდინა, ფიქრები კი შენ აგაღებინებენ პასუხისმგებლობას, და მერე თავს დამნაშავედ გაგრძნობინებენ…

ფიქრები გაიძულებენ აწყენინო საუკეთესო მეგობარს, საყვარელ ადამიანს… ხანდახან ფიქრები მოგაკვლევინებენ ცოცხალ არსებას…

ოჰ, ეს ფიქრები!.. როგორი სასტიკი არიან და როგორი ლმობიერი…

თავისით მოდიან და თავისით მიდიან…

ლექცია და მოწყენილობა

ეს იყო ის დრო, როცა დავდიოდი ქიმიაზე. მართლაც რომ გატაცებული ვიყავი ამ მეცნიერებით. შემდგომ კი ზუსტად ქიმიაში ოქროს მედალი ბატონმა პრეზიდენტმა ჩამომიკიდა კისერზე.

ერთ დღეს ქიმიის გაკვეთილზე მეტისმეტად მოვიწყინე. ხოდა რატომ მოვიწყინე? იმიტომ რომ მასწავლებელი გვიყვებოდა რაღაცეებს სუფთა ქიმიიდან, რომელიც მე ნამდვილად არ მიზიდავდა. მე უფრო ბიოქიმიით ვიყავი გატაცებული, მაგრამ რატომღაც ბიზნესის მართვის ფაკულტეტზე ამოვყავი თავი.  ბევრი რომ არ ვისაუბრო, კიდევ ერთხელ გთავაზობთ ჩემს შემოქმედებას. და ერთი თხოვნა მექნება, არ დაინდოთ, თქენი კრიტიკა მაინტერესებს. წინასწარ უღრმესი მადლობა!

***

ვზივარ… მეძინება… ლექტორი ლექციას გვიკითხავს ელექტრონული შრეების შესახებ… ეს უკვე ვიცი… ამიტომაც მეძინება… სიტყვები: “შორდებიან”, “რადიუსი”, “სფერო”… მხოლოდ ასეთი ცალკეული სიტყვები…

მთლიანი აზრი არ ესმის…

ამასობაში ტვინი გადაიღალა და ფიქრები წავიდნენ… წავიდნენ შორს… შორს… გადაიარეს მზის სისტემა… გალაქტიკა… მრავალი გალაქტიკა…

მიდიან… მიდიან უცნაურ ადგილას… ადგილას უცნობ, მაგრამ ლამაზს და მანმადე უნახავს…

მიდიან ფიქრები… მაგრამ უცბად ფიქრებს თვითონ მე ვცვლი… ჩემს თავს ვხედავ ამ ლამაზ და უცნაურ ადგილას… ისევ ვაგრძელებ სიარულს…

და… უცბად…

უცბად ვხედავ მას… მას!.. მიხარია… თეთრშია ჩაცმული თეთრ შარვალ-კოსტუმში… გავშეშდი… მისი დანახვა დიდად გამიხარდა… დაჩერებული ვარ… მისვლა მინდა, მაგრამ ვერ მივდივარ… ფეხები არ მემორჩილება… მისმა დანახვამ მომაჯადოვა, აღმაფრთოვანა…

მინდა მასთან მიახლოვება, მაგრამ არ შემიძლია…

მოვიწყინე. მაგრამ…

მადლობა ღმერთს! თვითონ დაიძრა… ველოდები, სანამ მომიახლოვდება… და…

ამ დროს კლასელი მაღვიძებს… გაკვეთილი დამთავრდაო…  მეწყინა… სინამდვილე მეგონა… მაგრამ…

მაგრამ, სამწუხაროდ, სიზმარი აღმოჩნდა…